Amerykańskie Biuro Analiz Ekonomicznych (BEA) planuje na wrzesień zmiany w sposobie wyliczania inflacji PCE, obejmujące m.in. ograniczenie wpływu części szczególnie zmiennych kategorii usług. Nowy przewodniczący Fed Kevin Warsh publicznie preferuje miarę „trimmed mean” publikowaną przez oddział Fed w Dallas, która w maju wyniosła 2.4%, wobec 3.4% dla oficjalnego wskaźnika core PCE. Gdyby takie podejście zostało wdrożone, mogłoby to systemowo obniżyć raportowane odczyty inflacji i wzmocnić rynkowe wyceny obniżek stóp w 2026 yearonyear w drugiej połowie.

W kilku zamożnych przedmieściach Melbourne, m.in. Blackburn, Beaumaris i Mont Albert, ceny domów spadły o 6.9% w kwartale zakończonym w czerwcu 2026 r., a część rynków mieszkań zanotowała jeszcze większe zniżki. W Murrumbeena mediana wartości lokali spadła o 7.1% od marca, podczas gdy Kew, Elsternwick i Carnegie odnotowały spadki rzędu 5.5–5.6%. Dane z najnowszego raportu Cotality wskazują, że presję na rynek wywołały podwyżki stóp procentowych oraz zmiany dotyczące negative gearing i ulgi w podatku od zysków kapitałowych ogłoszone w majowym budżecie. Mediana wartości nieruchomości w Melbourne wynosi $808,486, co jest wyraźnie mniej niż w Sydney ($1,265,608), a rynek określono jako „wrażliwy”.

Australijski pozabankowy pożyczkodawca Oak Capital został pozwany przez ASIC w Federal Court of Australia pod zarzutem obchodzenia National Credit Code oraz nieuczciwego postępowania wobec 47 kredytobiorców. Spółka weszła w likwidację w maju 2026 r., co spowodowało zawieszenie postępowań. ASIC zapowiedział, że będzie wnioskować o zgodę sądu na wznowienie sprawy. Oak Capital informował w 2024 r., że zarządzał aktywami o wartości $700 million, co ponownie skierowało uwagę rynku na ryzyka zgodności i kredytowe w sektorze pozabankowym w Australii.

Po uzgodnieniu 60-dniowego rozejmu na Bliskim Wschodzie między USA a Iranem cena ropy Brent cofnęła się z wojennego szczytu blisko $US120 za baryłkę do $US73 za baryłkę, a żegluga przez Cieśninę Ormuz w dużej mierze wróciła do normy. Rynek wciąż obciążają jednak nierozminowane ładunki postawione przez Iran oraz ryzyko przyszłych opłat za tranzyt, a stawki ubezpieczeniowe pozostają podwyższone na poziomie 3–8%. Jednocześnie globalne rafinerie i rezerwy strategiczne zostały mocno uszczuplone, a import ropy do Chin w maju spadł o ok. 40% rok do roku. W efekcie rynek pozostaje w układzie, w którym krótkoterminowy skok podaży współistnieje z długoterminową premią za ryzyko.